Zaburzenie snu w postaci deprywacji snu jest groźne. Deprywacja snu odbija się na naszym zdrowiu somatycznym i psychicznym. Jednorazowe przekroczenie stu godzin bez snu może wywołać nieodwracalne zmiany w psychice człowieka, a skutki mogą uniemożliwiać normalne funkcjonowanie. Bardzo poważne zmiany w organizmie powoduje trwająca latami deprywacja snu polegająca na skracaniu sobie czasu spania.
Deprywacja snu jest brakiem snu. Jej konsekwencjami są zmiany funkcji poznawczych naszego organizmu. Pozbawione snu osoby czują złość, strach, wykazują spadek sił witalnych, a ponadto nadmierne, chorobliwe pobudzenie.
Przeplatające się zaburzenia układu nerwowego i somatycznych reakcji organizmu są dowodem, że bronimy się przed uczuciem senności. Brak snu trwając ekstremalnie długo wywołuje śmierć.
Specjaliści medyczni z Uniwersytetu w Warwick oraz University College of London przeprowadzili szereg badań, które jednoznacznie stwierdzają, że niedobór snu może częściej niż dwukrotnie zwiększyć ryzyko śmierci na skutek schorzeń serca.
